Zo kom je nooit in een stadion en zo twee keer in twee weken. Vorige week nog de Allianz Arena in München. Gisteren de Amsterdam Arena. Yuri zou eerst met een vriendje en z’n vader naar de training van Ajax gaan, en daarna een t-shirt kopen, maar dat ging uiteindelijk niet door. Of ik dan zin had ff naar Amsterdam te rijden ? “maken we er een mooi dagje Amsterdam van!!” Nou, Ok dan, maar Elsbeth wilde liever naar Volendam. “Daar was ze nog nooit geweest” zei ze. Nu was het voor mij ook al ff geleden, en moet ik daarvoor terug naar mijn jeugd. Toentertijd ging de vakantie steevast elk jaar naar Terschelling, en op 1 van die vakantie’s reden we in een Ford Escort wel een hele omweg langs Volendam. Ten minste dat is wat ik me herinner.
Aangekomen in Volendam staat een man; type Dries Roelvink, (lees: veel te bruin, en als de zon schijnt heeft ie vast en zeker een te kleine zwembroek aan ), te wijzen. “Kom maar, je wil een paar uurtjes parkeren!?!” vraagt ie op plat Amsterdams. “Ja.” zeg ik en meteen loopt ie voor me uit. Ik parkeer de auto naast een andere. “Parkeren is frij. Alles wat je geeft is goed, maar de meesten geven ‘n vijfie!” Ik geef ‘m 5 euro. “Als je nu terugkomt heb ik een mooie aanbieding voor je. Paling en makreel. Allemaal supervers en niet ingevroren.” “Is goed”, zeg ik en we lopen verder langs de haven. Cafe WirWar en daarnaast het opknappen van ‘t Hemeltje. Mag ook wel, bijna 10 jaar na dato.
Verder is er eigenlijk geen moer te beleven, behalve de talloze winkeltjes en uitstallingen en toeristen. Op een gegeven moment staat er een bankje. Als Tygo even wil gaan zitten en ik snel een foto wil maken, zie ik een bordje; Foto 50cent! Verbaasd kijk ik op. 50 cent om een foto te maken!?!, vraag ik. Ammenooitniet!!
Op de terugweg lopen we nog even langs Dries en nemen een bosje paling voor oma mee.
Tja, ‘t park?!? Ferienpark Maierhofen …Uh, …we wisten wel dat het geen bruisend geheel zou zijn. Dat stond al min of meer in het foldertje. Een “erlebnisbad AquaRosa” waar je niet in het water mag springen, laat staan duiken, voorzien van 1 simpele glijbaan . Een halve liter bier bestellen kan alleen na 7 uur ‘s avonds . Het huisje is schoon en eigenlijk is alles wel aanwezig, behalve een vaatwasser, da’s dan weer wel jammer, …voor Elsbeth . Dus ‘t park was maar zozo, maar goed, dat wisten we zoals gezegd eigenlijk wel. De omgeving maakt veel goed. Het zuiden van Duitsland rond de Bodensee is een prachtig gebied. Officieel heet het de “Allgäu“, een beetje de Ardennen, maar net ietsie ruiger, steiler, hoger en vooral schoner dan ‘t Belgische woud.
Voor Yuri stond een bezoek aan de Allianz Arena op het programma en aan de training van FC Bayern Munchen. Die Allianz Arena heeft ie tot 3 keer toe gemist omdat ie ligt te pitten als we op wintersport gaan. De training van FC Bayern is ook voor mij leuk. Als grootste fan van Louis van Gaal ga ik graag mee naar de Säbernerstrasse in Munchen. De trainingen zijn meestal openbaar en bovendien gratis toegankelijk. Parkeren kan gemakkelijk en dichtbij het complex. Mocht het heel druk zijn dan gaat de ondergrondse garage open. Als we aankomen staan er al een hoop mensen te wachten op de komende spelers. Die rijden allemaal in niet lullige Audi’s. Geen A4-tje ofzo, maar meteen een S6 of een Q7 met een V8 of een V10. Even later gaat de poort naar het trainingscomplex open. Een kleine duizend man plaatst zich rond het trainingsveld. na een half uurtje komen de eerste spelers naar buiten gevolgd door de Tulpen-Generaal van Gaal. Als volleerde Duitser stapt ie met (bier)buik vooruit het veld op en traint de manschappen. Dat weekend erop verliezen ze met 2-0 van Kaiserslautern.
Een ander uitje waar Elsbeth en ik graag naar toe wilde zijn de kastelen van Koning Ludwig II von Bayern. Schloss Hohenschwangau en Schloss Neuschwanstein, waar Walt Disney zijn inspratie vandaan haalde voor Cinderella’s castle op een echt prachtige locatie. Je moet er zijn bij zonneschijn of als de wolken laag in de bergen hangen. We hadden de zonneschijn-dag en dat geeft ook hele mooie plaatjes. Zeker vanaf de Marienbrucke. Je kan de kastelen bereiken per bus of te voet, maar het mooiste is natuurlijk met de koets. Voor €4,– per persoon wordt je in stijl naar boven gereden. Zo hadden we afgesproken; Hohenschwangau per koets naar boven en te voet naar beneden, naar Neuschwanstein precies andersom. Te voet naar boven en met de koets terug. Te voet naar boven verbrand je genoeg calorieen om ‘s avonds een paar flinke Bratwursten weg te werken. Zeer de moeite waard, zeker het uitzicht vanaf de Marienbrücke.
Lindau is een plaats aan de Bodensee. Via een brug kom je op Lindau-Insel. Een klein vestingstadje met een hele gezellige haven.
Verschuif de map om alle markers te zien. Klik op een marker voor meer info. (…meer volgt)
De jaarlijkse ploegen-BBQ is dit jaar bij ons. Alles tip-top in orde. WeberBBQ, WeberBrikettenstarter, WeberBBQ-tools, ja zelfs Weberbrikketen a €100 per zakkie van 7 kg!!! Niets maar dan ook niets wordt aan het toeval overgelaten. We hebben een grote partij-tent. Eigenlijk net iets te groot voor de tuin, maar deze keer doen we alles de overtreffende trap. Aan alles is gedacht, behalve het weer. Vrijdag is het prachtig barbecue-weer, zaterdag regen en zondag is ook weer toppie. Eén keer raden wanneer de PloegB-BBQ was
Maar evengoed wel gezellig hoor.
Twee jaar geleden gekregen van een collega. Maar ik rijd er nauwelijks op en da’s toch ergens een beetje zonde. Pascalleke heeft een auto (lees: dikke BMW 525i ) die eigenlijk een beetje teveel zuipt naar z’n zin en is op zoek naar een goedkoper vervoermiddel voor het woon-werkverkeer. En dus is de deal rond de Kawasaki snel rond. Nou ja deal; de papieren zijn gewoon naar hem gegaan.
Als ik iets op internet koop, betaal ik meestal met iDeal of Paypal. Heel soms ook met de creditcard. Laatst wilde ik dus weer eens iets met de creditcard betalen en na ingave van het nummer en verificatie-code, verschijnt er tot mijn verbazing een schermpje waarin ik een code moet ingeven. Die code moet ik genereren met de random reader van de rabobank. Raar!, …nog nooit meegemaakt. Ik ben een beetje op mijn hoede, want ik weet best dat de creditcard niet samen gaat met de random reader. Puntje bij paaltje lukt het dus niet om mbv de creditcard te betalen. De volgende dag bel ik de rabobank met het hele verhaal. Zij bevestigen dat het inderdaad niet kan; een creditcard in de random reader. Ik vertel het verhaal ook aan een collega en die bezweert me dat het wèl kan. Sterker nog; hij heeft het tot 2 keer toe wel voor elkaar gekregen. Ik dus met random reader en creditcard naar de rabobank. De kerel bij de receptie vertelt me nogmaals dat de combi random reader en cerditcard niet kan. Als ik het verhaal van mijn collega vertel kijkt ie me heel wazig aan. “Dat kan echt niet, meneer!!” Als ik op ‘t werk ben en het verhaal aan de bewuste collega vertel gaan we op zoek op de site van de rabobank en wat blijkt:
Zorg er dus voor dat je een nieuw model Random Reader hebt! Dat is de gedachte, dat is ‘t idee.
Nog een ideetje trouwens voor de Rabobank. Informeer je werknemers als je iets nieuws verzint!
Bij Arendse in Oosterhout sport ik altijd met behulp van een sleutel. Daarop staat mijn hele fitness-programma en worden fiets, loopband en crosstrainer automatisch op de juiste belasting ingesteld. Allemaal super-hitech. Via de computer wordt bijgehouden hoever je gelopen hebt als zou het de marathon van New York zijn, of de Tour de France als je een stukkie gefietst hebt. Het aantal verbruikte kilo-calorieën en kilo’s die je getild hebt voor borst, buik en beenspieren, de hele santenkraam wordt “ge-BigBrothered”. De instructeur past om de zoveel tijd in overleg ‘t programma aan zodat ‘t eigenlijk nooit saai wordt. Wat ik niet wist en nu dus wel, is dat diezelfde instructeur – van BigBrother – ‘n seintje krijgt als je er een beetje met de pet naar gooit. Wat is het geval? Na een zware ski-crash in de Oostenrijkse Alpen afgelopen wintersport heb ik ‘t een tijdje rustig aan gedaan. Mijn linkerknie was aardig aan ‘t vervelen en pas na wat oefeningen van de fysiotherapeut gaat alles weer paletti. En laat ik nu de voorlaatste training een beetje krap in de tijd zitten, heb maar een uurtje kunnen sporten, en dus begint BigBrother tegen de instructeur te zeuren en die roept vervolgens mij op ‘t matje. “Ik zie dat je maar op 65% van je kunnen sport!” “Hè?!?!, uh , …ja dat kan kloppen…”, zeg ik en vertel het verhaal over m’n knie. “Oh, had dat eerder gezegd, dan passen we je sleutel toch aan. Handig hè?”
Lijn 3 is er ruim twee weken uit geweest voor revisie. Nu zijn we de oven aan het opwarmen. Opwarmen gebeurt tot ongeveer 800ºC, daarna brandt het inkomende slib vanzelf en is er geen extra brandstof nodig.
Het slib wordt letterlijk verscheurt door het zand op de bodem. Dat wervelen van het zand is erg belangrijk, maar tijdens het opwarmen gaat ‘t deze keer allemaal niet van een leien dakkie. Dees en ik gaan een kijkje nemen en maken meteen een videootje. Tijdens het filmen is de oven bijna 500ºC en we moeten dus nog zo’n 3 tot 400ºC. Toch heeft de camera het er al een beetje moeilijk mee.
Ik rij er nauwelijks op en daarom gaat ie weg. Ik heb er vorig jaar voor het laatst op gereden tijdens een toerritje naar de Bockenreijder, en sinsdien staat ie werkeloos in de schuur. Eigenlijk een beetje zonde, dus als je iemand weet die interesse heeft, of misschien voor jezelf. Doe een goed bod in de comments, en wie weet…
Hij heeft eigenlijk een nieuwe achterband nodig en eventueel een onderhoudsbeurtje, maar voor de rest doet ie ‘t prima. Start prima. Vorig jaar nieuwe accu en voorband.
Staat ook op speurders, want op Marktplaats kost het al gauw €15,– en dat kan ik zonder krantenwijkje er niet bij hebben.
Update: wat geld gevonden in een ouwe sok, …nu dus ook op marktplaats!
…en daarmee is Nederland het enige land dat 3 keer de WK-finale verliest . Nu kun je van alles over de scheidsrechter roepen. OK, hij geeft misschien snel een kaart. Dat had van Gaal in de voorbeschouwing al gezegd, dus ik neem aan dat de spelers dat ook gehoord hebben van van Marwijk. Toch mogen we niet klagen dat de 1e Nederlandse speler pas in de 2e verlenging van het veld wordt gestuurd, want ik vond het een schoppartij.
Aan de andere kant; Spanje heeft een goed team en soms moet je hard ingrijpen om ze af te stoppen. Het gaat tenslotte niet om de lokale wisselbeker van FC bal_op_dak. Robben had gewoon moeten doen wat ie altijd doet, en die bal in de goal trappen. Zeker als ie 2 keer vrij voor de keeper komt.
Ik ben 3e geworden in de WK-poule op ‘t werk, Dat betekent dat ik weer moet trakteren, maar het prijzengeld dekt bij lange na de kosten niet Misère, misère. Nederland verliest met vechtvoetbal, 3e geworden in de poule en dan nog een financiële strop!
Onwetend over hoe het vanavond af zal lopen, kan ik nu al zeggen dat ik niet zit te wachten op een finale tegen de Duitsers. Als jochie van 8 heb ik de finale van 1974 dan wel niet heel bewust meegemaakt, het heeft jaren gekost om het trauma te verwerken. We hadden toch het beste team met Cruijff, Neeskens, van Hanegem, en een doelpunt meteen in de beginfase. Zoek het youtube-filmpie er maar ff zelf bij. Ik merk dat het toch nog steeds…
De finale van 1978 verloren we ook wel, en da’s maar goed ook! Met het toenmalige regime van generaal Jorge Videla hadden we nu nog steeds gevoetbald als Rensenbrink – met een stand van 1 -1 in de laatste minuten – gescoord had, in plaats van tegen de paal had geschoten. Maar nog steeds als we tegen Duitsland moeten, kriebelt het meer dan tegen elk ander. Je wilt het toch winnen van je grote broer. En ik denk dat we dat niet gaan doen als we op 11 juli de finale spelen. Die gasten doen het nu zo verschrikkelijk goed in Zuid-Afrika, je wordt bijna fan. Want ondanks de PowerBalance armband en dat Nederland de finale haalt vind ik het er allemaal nog niet zo overtuigend uitzien!! Op het gevaar af weer een ander trauma te moeten verwerken de komende jaren, geef mij maar Spanje. Bild Zeitung ziet een finale NED-DLD wel zitten. “Glückwunsch, Oranje! Sonntag sehen wir uns!” We zullen het zien vanavond!! SPA-DLD: 2-0
PowerBalance band op 4:20min.
UPDATE: het wordt dan toch Spanje! Op sommige momenten zijn ze echt goed hoor! …brrrr. We zullen zien.
? “maken we er een mooi dagje Amsterdam van!!” Nou, Ok dan, maar Elsbeth wilde liever naar Volendam. “Daar was ze nog nooit geweest” zei ze. Nu was het voor mij ook al ff geleden, en moet ik daarvoor terug naar mijn jeugd. Toentertijd ging de vakantie steevast elk jaar naar Terschelling, en op 1 van die vakantie’s reden we in een Ford Escort wel een hele omweg langs Volendam. Ten minste dat is wat ik me herinner.
. Het huisje is schoon en eigenlijk is alles wel aanwezig, behalve een vaatwasser, da’s dan weer wel jammer, …voor Elsbeth 
. Dus ‘t park was maar zozo, maar goed, dat wisten we zoals gezegd eigenlijk wel. De omgeving maakt veel goed. Het zuiden van Duitsland rond de 
Raar!, …nog nooit meegemaakt. Ik ben een beetje op mijn hoede, want ik weet best dat de creditcard niet samen gaat met de random reader. Puntje bij paaltje lukt het dus niet om mbv de creditcard te betalen. De volgende dag bel ik de rabobank met het hele verhaal. Zij bevestigen dat het inderdaad niet kan; een creditcard in de random reader. Ik vertel het verhaal ook aan een collega en die bezweert me dat het wèl kan. Sterker nog; hij heeft het tot 2 keer toe wel voor elkaar gekregen. Ik dus met random reader en creditcard naar de rabobank. De kerel bij de receptie vertelt me nogmaals dat de combi random reader en cerditcard niet kan. Als ik het verhaal van mijn collega vertel kijkt ie me heel wazig aan. “Dat kan echt niet, meneer!!” Als ik op ‘t werk ben en het verhaal aan de bewuste collega vertel gaan we op zoek op de site van de rabobank en wat blijkt:
Maar nog steeds als we tegen Duitsland moeten, kriebelt het meer dan tegen elk ander. Je wilt het toch winnen van je grote broer. En ik denk dat we dat niet gaan doen als we op 11 juli de finale spelen. Die gasten doen het nu zo verschrikkelijk goed in Zuid-Afrika, je wordt bijna fan. Want ondanks de 
